RSS

UK-05 บันไดกว้างริมทะเล

27 ก.ค.

บันไดกว้าง คือคำแปลของชื่อเมืองนี้ Broadstairs…

เอาล่ะ ส่งปอน กับบอลเรียบร้อยแล้ว

ก็ตาเราแล้วสิ

บ้านหมายเลข 3,  King Edward Avenue  คือเป้าหมายสุดท้ายในเมือง Broadstairs ต่อจากนั้น คุณลุงทอง ต้องไปส่งเพื่อน ๆ ที่เมือง Folkestone ต่อ

ห่างจาก High Street ที่เป็นถนนที่เป็นที่ตั้งของร้านต่าง ๆ ไม่เท่าไหร่ เลี้ยวขวาเลี้ยวซ้าย เลี้ยวขวาอีกที ตรงไปจนถึงโค้ง ก็เจอบ้านพอดี (แหะแหะ งงล่ะสิ)

นี่คือรูปบ้าน

ยังไม่ทันเคาะประตูบ้าน ก็มีคนมาเปิด

เป็นคุณป้าสูงอายุคนหนึ่ง ผอม ๆ เราก็ส่งเสียงถาม “Hello, Are you Mrs.Samantha?”
เค้าก็พยักหน้าหงึกหงัก เราเอากระเป๋าเข้าไป…

เปิดประตูบ้านเข้าไป จะเจอบันได ด้านขวาเป็นห้องนั่งเล่น เปิดทะลุด้านหลังเป็นครัวและห้องกินข้าว
หลังบ้านมีสวนหย่อมเล็ก ๆ จัดแบบญี่ปุ่น และมีสนามหญ้าเขียว ยาวไปอีก

ขึ้นชั้นบน

ขึ้นจากบันไดมา ด้านซ้าย มีประตูเปิดเข้าห้องน้ำ กว้างทีเดียว ต่อมาเป็นห้องของลูกสาวโฮสต์ ห้องนอนใหญ่ของโฮสต์ และสุดทางเดินด้านขวา คือห้องเราเอง ถ้ามองจากรูปด้านบน ห้องเราคือห้องซ้าย นั่นเอง

มาดูห้องนอนกัน


อันนี้มาถึงตอนแรกเลย


เตียงนอน นุ่ม ๆ

ฮ่า…มาถึงบ้านแล้ว 

แต่คนที่มาเปิดประตูนั่น จริง ๆ แล้วไม่ใช่โฮสต์หรอก เป็นแม่ของโฮสต์อีกที เป็นคุณยายนั่นเอง

สักพัก คุณ Samantha ตัวจริงก็กลับมา พร้อมกับสามี ที่เป็นญี่ปุ่น แต่พูดอังกฤษได้คล่องเลย

มีลูกสาวหนึ่่งคนชื่่อ Hannah อายุสิบเจ็ด

ก็คุยกัน

ตอนแรกรู้สึกอึดอัดมากเลย

แบบเค้าก็ไม่ค่อยคุย สักพัก เลยขอออกไปชมเมืองข้างนอก นัดเพื่อนอีกสองคนออกมา

และนี่คือภาพส่วนหนึ่ง ในวันแรก ของเมือง Broadstairs


ถนน High Street มองตรงไปจะเห็นทะเล ไกล ๆ
ด้านขวาต้นไม้เยอะ ๆ เป็นสวนสาธารณะเล็ก ๆ ใกล้ซอยเข้าบ้าน


มองไปอีกด้าน (หันหลังให้ทะเล) เดินตรงไปเรื่อย ๆ อีกเกือบกิโล ก็จะถึงโรงเรียน ส่วนซอยซ้ายมือ เป็นทางเข้าบ้านได้

ตกเย็น โฮสต์มีแขกมาบ้าน ทำให้ทุกอย่างดูอึดอัด เพราะเป็นวันแรกด้วย…
ร้องไห้เลย  (กับพ่อแม่ และคนเดียว ตอนอยู่ในห้อง) เครียด มันเป็นความรู้สึกกดดัน บอกไม่ถูก

ค่อย ๆ รื้อของออกมา จัดเข้าตู้

… … … วันต่อมา เป็นวันไปโรงเรียนวันแรก… … …

To be continued…

 

ป้ายกำกับ: , ,

6 responses to “UK-05 บันไดกว้างริมทะเล

  1. I can FLY

    27/07/2008 at 11:26 am

    เขียนเย้อๆนะเว้ยยย …

    ตามอ่านอยุ่ตลอดดด …

    โชคดีเว้ยยย …

     
  2. จอม

    27/07/2008 at 1:45 pm

    น้องปีนป่าย พี่จอมเองนะ พอดีว่าแอบเซิร์จมาเจออ่ะ ยังเอิญมากๆ เห็นเมืองนี้แล้ว น่าอยู่ดีนะ บ้านที่น้องปีนป่ายไปพักก็น่ารักดี

    เรื่องการย้ายที่อยู่หรือเรื่องโฮส อย่าเพิ่งกดดันตัวเองไป นี่เพิ่งไปอยู่เอง แรกๆอาจจะรู้สึกแปลกๆ อึดอัดอยู่บ้าง พี่คิดว่าอีกไม่ช้าก็จะปรับตัวได้เอง และก็จะสนุกกับชีวิตต่างถิ่นได้อย่างแน่ๆ

    สู้เค้าน้อง

    ปล. เรียนวันแรกเป็นยังไงบ้าง ก็มาอัพเดทให้ฟังอีกนะ จะมาตามอ่านจ้าาา

     
  3. พลอย

    27/07/2008 at 4:06 pm

    ดีๆ ตอนนี้เรามาอ่านบ่อยสนุกดี เหมือนได้ไปเองเลยอ่ะ 55 อึดอัดเป็นธรรมดาจ้า สู้ๆ น้า เดี๋ยวอะไรๆ ก็จะดีขึ้นเอง=)

     
  4. ชายกลาง

    29/07/2008 at 11:57 am

    อืม บ้านน่าอยู่

     
  5. MAY

    30/07/2008 at 12:47 am

    อ่านแล้วรุสึกเหมือนอยู่ในเหตุการณ์เลยอ่ะ ….. รุสึกได้ถึงความ “อึดอัด”

    สู้ต่อไปนะแก……..

    …..ดูจากรูปแล้วไม่อยากอยู่เมืองไทย 555

     
  6. นาย ด.โดม

    31/07/2008 at 12:04 pm

    ในที่สุดก็เจอโฮสจนได้

    ค่อยๆ ปรับตัวไปนะครับ แรกๆ ก็อายๆ เขินๆ แบบนี้แหละ
    พยายามชวนคุยเข้าไว้แล้วกัน

    เอาใจช่วยครับ

     

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: