SK-03 รำลึกสึนามิ ที่ภูเก็ต

ห่างหายไปนาน เนื่องจากคอมโดนไวรัสกิน แก้ไปแก้มาอยู่หนึ่งสัปดาห์
จำต้องฟอร์แมตใหม่
เฮ้อ…เอาล่ะครับ วันนี้ได้ฤกษ์ มาอัพบล๊อกกันดีกว่าจากคราวที่แล้วได้ไปภูเก็ต ไปดูประติมากรรม รำลึกสึนามิ แถว ๆ หาดป่าตอง หาดกะตะ กะรนบล๊อกนี้ เป็นบล๊อกปิดท้าย เรื่องของสงกรานต์ ปี 2551 ครับผม

 

 

มีรูปมาให้ดูชมกันครับ

ผ่านไปหลายปี เดี๋ยวนี้มีป้ายเตือน มีป้ายนำทาง เวลาเกิดแผ่นดินไหว ว่าให้หนีไปทางไหน เป็นระยะ ๆ ครับ

ชายหาดที่สวยงาม ซึ่งจากการสอบถามชาวบ้าน เค้าบอกว่า ผู้เสียชีวิตตายกันเกลื่อนหาด หลังสึนามิลง
เวลาผ่านไป หาด ก็เงียบสงบเหมือนเดิม อีกสิบปี เด็ก ๆ คงนึกไม่ออกว่า ความสูญเสีย ที่เกิดจากคลื่นยักษ์สึนามินั้น
มหาศาลเพียงใด…

ประติมากรรมรำลึกสึนามิครับ อยู่บริเวณเดียวกับหาดข้างบน บรรยากาศร่มรื่นมาก ๆ
บริเวณนี้ มีคลองเล็ก ๆ ที่ขุดขึ้นใหม่ เป็นทางผ่านน้ำ เมื่อเกิดคลื่นสึนามิ น้ำส่วนหนึ่งจะไหลผ่านคลองเล็ก ๆ เหล่านี้
เป็นการลดความเสียหายที่จะเกิดขึ้นครับ (คล้าย ๆ กับโครงการแก้มลิง ในพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวครับ)

อาณาบริเวณเดียวกัน ร่มรื่นมากมาย ใครจะไปคิดว่าเมื่อหลายปีก่อน บริเวณนี้…คือสถานที่หายนะ
อยากให้บล๊อกโพสต์นี้ เป็นบล๊อกที่พวกเราร่วมรำลึก เหตุการณ์สึนามิ ปี 2547
เป็นเหตุการณ์ที่จะไม่มีวันลืมเลือน
ความโหดร้ายของธรรมชาติ ความช่วยเหลือมหาศาลที่หลั่งไหล ความรู้สึกถึงเพื่อนมนุษย์ด้วยกัน

ในความโหดร้าย ยังมีรอยยิ้มได้เสมอ…

ขอร่วมรำลึกครับ

SK-02 อ่าวนางโดนเทคโอเวอร์!

ห่างหายจากบล๊อกไปนาน มาเล่าขานกระบี่กันต่อนะครับ
คราวแล้วจบที่โรงเรียนนานาชาติ คราวนี้ จะพาไปเที่ยวอ่าวนางกันครับ

อ่าวนาง มีชื่อเต็ม ๆ ว่าอ่าวพระนาง เป็นอ่าวที่เรียกว่า ฝรั่งเยอะมาก เดินไปเดินมานี่ หาคนไทย มาเที่ยวที่อ่าวนางน้อยมาก นอกจากพนักงานตามร้านอาหาร และโรงแรมต่าง ๆ
เป็นที่น่าสังเกต

พ่อได้ลองขับรถวนไปดูที่หาดนพรัตน์ธาราซึ่งอยู่ใกล้ ๆ กัน หาดนพรัตน์ธารา คนไทยเยอะมาก เช่นกัน

ไม่เคยรู้มาก่อน ว่าที่เที่ยวเมืองไทย เราแบ่งเขตกันด้วย เขตนี้สำหรับฝรั่ง ของแพงหูฉี่ โรงแรมคนไทยก็พักไม่ได้
อีกเขตนึง ชายหาดไม่ค่อยมีการดูแล ของคนไทย

ภูเก็ตเองก็เหมือนกัน หาดดีดี สวย ๆ คนไทยไม่ค่อยได้เข้าถึง เพราะค่าโรงแรมก็แสนแพง
มันเกิดอะไรขึ้นหนอ อยากรู้จัง?!!

ถ่ายที่มุมหนึ่งของอ่าวนางยามเย็น

อาทิตย์ตกดินที่อ่าวนาง

เอ้อ เรามีข้อสงสัยอีกอย่างนึง ก็คือ แถว ๆ อ่าวนาง มีร้านขายเสื้อผ้าพวกสูท ผ้าสำหรับตัดสูท เยอะจัง
ถ่ายภาพมาให้ดูด้วย เลยอยากรู้ว่า ทำไมร้านแถวนี้มีเยอะที่ทะเลล่ะ
ไม่เข้าใจว่า มีร้านขายสูทแถวนี้ทำไม ^ ^ ใครรู้ช่วยบอกทีนะครับบบ

แถมภาพสุดท้าย เป็นภาพแอบถ่ายคับบบ!!! แอบถ่ายคู่รักที่ถ่ายภาพแต่งงานริมหาด อ่าวนาง ไม่ชัดเท่าไหร่ครับ เพราะซูมจากไกล ๆ

To be continued คร้าบบบ…

SK-01 เที่ยวริมทาง ชิมลางเมืองใต้

หวัดดีครับ
สำหรับซีรีย์นี้ (พูดยังกะหนังเกาหลี) เป็นเรื่องการเดินทางท่องเที่ยวกับครอบครัว
4 วัน 3 คืน ที่กระบี่ ในช่วงเทศกาลสงกรานต์ปี 2551 (13-16 เม.ย. 51) กว่าจะเดินทางถึงกระบี่ มีอะไรบ้าง บรรทัดล่างเลยครับ..
————————————————————
ล้อหมุนจากกรุงเทพมหานคร เช้าตรู่วันที่ 13 เมษายน 2551 เวลา 06.47 น.
ตามที่พ่อจองโรงแรมไว้ คืนแรก เราจะพักกันที่ จังหวัดชุมพร อีกวันหนึ่งจึงจะไปถึงกระบี่…
 ขึ้นทางด่วน
ออกทางสาย ธนบุรี-ปากท่อ
ตามทาง สายตาซุกซน ไปปะเข้ากับ รถสามล้อ รถซาเล้ง รถโดยสารสี่ล้อ กันสาด ต่างมีชื่อ ส.ส. ติดอยู่
รู้สึกว่า เมืองไทยเรา มองไปทางไหน ก็จะมีชื่อ ส.ส. บ้าง ส.ว. บ้าง เต็มไปหมด บางทีหมดฤดูเลือกตั้งแล้วยังเห็นกันอยู่เกลื่อน
เป็นเพราะเมืองไทยเรา เป็นประชาธิปไตยที่เน้นตัวบุคคลมากกว่านโยบายหรือเปล่า
บางทีใกล้เลือกตั้ง ชื่อใครคุ้น ๆ ก็กาไปเหอะ ไม่ได้ดูคุณสมบัติ ความเหมาะสมอื่น ๆ
……………………..นั่นเป็นเรื่องที่ควรแก้ไข……………………………..
เอาล่ะ เผลอแว้บเดียว มาถึงชุมพรแล้ว

พ่อโทรศัพท์ ยืนยันกับทางโรงแรม แต่ปรากฏว่า…
ทางโรงแรมเหมือนจะไม่รับรู้การจองของพ่อ…
เราเลยตัดสินใจกันว่า ไหน ๆ ก็เพิ่งจะเที่ยง ขับไปถึงกระบี่เลยดีกว่า
รบกวนให้น้า ที่ทำงานอยู่ที่กระบี่ช่วยจองโรงแรมให้เป็นการด่วน

ก่อนถึงกระบี่ ผ่านสุราษฏร์ธานี แวะเยี่ยมชม สวนโมกข์ ได้ธรรมะดีดีหลายข้อ ใคร่อยากแบ่งปัน ณ ที่นี้ด้วย

  
ทางเข้าสวนโมกข์ ร่มรื่นทีเดียวครับ

หุ่นขี้ผึ้ง ท่านพุทธทาสภิกขุ ให้พุทธศาสนิกชนได้กราบไหว้ แต่เหนือสิ่งอื่นใด ต้องได้ศึกษาหลักธรรมและเอาไปใช้จริงจึงจะถือว่าเป็นการสักการะ พระพุทธเจ้า และเป็นการเคารพ ท่านพุทธทาส อย่างแท้จริง

ลานหินโค้ง สำหรับปฏิบัติธรรม เจริญสติ ภาวนา

รูปนี้ ถ่ายมาจากภาพในโรงละครแห่งจิตวิญญาณ มีชื่อว่า “แม่น้ำคด น้ำไม่คด”
เป็นภาพที่เราชอบมาก มีคำอธิบายว่า
น้ำ ปกติแล้ว ย่อมไหลตรง ๆ หากไม่มีสิ่งใดกั้น น้ำจะไหลตรง ไม่คดเคี้ยว เปรียบเหมือน “จิต”
แม่น้ำ คดไปมา เปรียบเหมือน “กิเลส”
เข้าใจง่าย ๆ คือ “จิต” เป็นสิ่งที่บริสุทธิ์ ทุกคนเกิดมาล้วนมีจิตที่บริสุทธิ์  ต่อมา กิเลสทำให้จิตใจเราคดไปคดมา
ยิ่งคดมาก กิเลสก็มาก
น่าเอาไปลองคิดดูนะครับ….
ออกจากสวนโมกข์มา จะมีตลาดขายไข่เค็มและของฝากด้านหน้า นาน ๆ ได้มาที เลยซื้อไข่เค็มติดไม้ติดมือมาสักกล่องสองกล่องครับ (มาลองกินดูแล้ว ก็อร่อยทีเดียว ไข่เค็มไชยาลือชื่อ)

เข้ากระบี่ ไปรับคุณน้า ที่ทำงานเป็น executive secretary ที่โรงเรียนนานาชาตินวัตภูมิที่อ่าวนาง จังหวัดกระบี่

ที่พูดตำแหน่งซะยืดยาว ก็อยากให้คิดอะไรบางอย่างครับ

“executive” “โรงเรียนนานาชาติ” จินตนาการไปถึงไหนกันแล้ว….

มาดูภาพจริงกันดีกว่า

โรงอาหาร Canteen นั่นเองครับ

ห้องเรียนพัดลม ของนักเรียนชั้น ประถม

พื้นที่บริเวณโรงเรียน

(เว้นพื้นที่ให้คิด)

เป็นไงบ้างครับ ดูภาพกันแล้ว 
หลายคน คิดในใจว่า “เนี่ยเหรอ โรงเรียนนานาชาติ”  “ไหนล่ะ ห้องแอร์ที่มีเด็กหัวทองเดินเล่นไปมา”
อื้มม นี่แหละครับ โรงเรียนนานาชาติ ที่เน้นคุณภาพ มากกว่ารูปลักษณ์ครับ จะเห็นว่า โรงเรียนนี้ ตั้งอยู่ใกล้เขา 
ด้านข้างมีลำธาร เสียงน้ำซัดสาดหินดังเป็นระยะ ๆ
นี่แหละครับ โรงเรียนที่เป็นมากกว่าห้องสี่เหลี่ยม โต๊ะ 48 ตัว กระดานดำ และฝุ่นชอล์ก…

ในปัจจุบัน โลกเรานิยมวัตถุกันมากขึ้นเรื่อย ๆ 
ถ้าเรามองข้ามวัตถุไป เราอาจมองเห็นคุณค่าของสิ่งต่าง ๆ รอบตัวได้ชัดเจนขึ้นนะครับ…

เรายังเคยนึกอิจฉาโรงเรียนต่างจังหวัด ที่ห่างเมืองออกไป มีสนามบอลกว้าง ๆ มีแปลงเกษตร มีโครงการอาหารกลางวัน
ผิดกับเรา ที่เรียนในกทม. มีแต่สนามปูน ตึกสี่เหลี่ยมโอบรอบทุกทิศทาง…
บางอย่าง ธรรมชาติอาจเป็นครูที่ดีกว่าคน ก็ได้นะ…

To be continued คร้าบ…