โพสนี้ เป็นโพสปิดท้าย ของทริป ซิดนีย์-แคนเบอร์รา ปี 48 ครับ
คราวแล้ว ไปเที่ยวที่ Blue Mountains มาแล้ว
ระหว่างทางขากลับเข้าซิดนีย์
ก็ผ่านทางด่วน ทีเก็บเงิน ของทางหลวงหมายเลข 4 หรือ M4 นั่นเอง
ลองนึกภาพทางด่วนบ้านเรานะครับ ที่มีด่านเก็บเงิน เป็นช่อง ๆ
นั่นแหละ เหมือนกันเลย
ทีนี้ เราเห็นมีอยู่สองเลน รถวิ่งผ่านฉิว ๆ เร็วดีจัง ไม่เห็นต้องต่อแถวจ่ายตังค์
ก็นึกว่า คงเป็นแถวพิเศษ ก็วิ่งผ่านไป
ที่พื้นถนนเขียนว่า E-Toll
จริง ๆ แล้วเป็นเลนสำหรับรถที่จ่ายค่าทางด่วนผ่านอินเตอร์เน็ต
ตายล่ะวา ขับผ่านมา ก็ไม่มีด่านเก็บเงินเลย
ทำไงดี
ตอนเอารถไปคืน เลยไปถามเจ้าหน้าที่เค้าว่า เจอแบบนี้แล้วทำไง
เค้าบอกว่าต้องไปเสียค่าปรับ ไม่งั้น ทางตำรวจจะส่งบิลมาเก็บที่บริษัทเช่ารถ แล้วเค้าจะส่งบิลล์ เพิ่มเงินหลายเท่า มาเก็บกับเราอีกที
ไปที่ตู้โทรศัพท์ เพื่อสอบถามเบอร์ของสำนักงานทางหลวงหมายเลข 4 ปรากฏว่าเป็นการตอบรับอัติโนมัติ รอเจ้าหน้าที่รับสายตั้งนาน ก็ไม่มีการตอบรับ
เราสามคน เลยเดินไปหาสถานีตำรวจ ด้วยความหวังว่า จะเป็นที่พึ่งยามยากให้เราได้ เหมือนตำรวจเมืองไทย ที่บริการนักท่องเที่ยวต่างชาติ
เดินหาอยู่พักหนึ่ง ก็เจอสถานีตำรวจ คิงส์ครอส
เราเข้าไปถาม เพื่อให้ตำรวจช่วยติดต่อให้ แบบที่ไม่ใช่โทรไปแล้วเจอตอบรับอัติโนมัติ
ตำรวจที่นี่ ขอบอกตามตรงว่า รู้สึกผิดหวังจริง ๆ
เค้ายื่นโทรศัพท์มาให้ เราถามว่า ช่วยติดต่อให้หน่อยได้มั้ย เค้าบอกว่า “No, You call” (คือแบบ ถ้าโทรแล้วมันง่าย คงไม่มาที่นี่หรอกน่า…)
แล้วตำรวจ ก็เดินไปนั่งคุยกับเพื่อนร่วมงาน…
20 นาที หลังจากถือสายรอ ในที่สุดก็มีคนมารับสาย สอบถามไปมา จึงได้ความว่า สำนักงานทางหลวงหมายเลข 4 ที่ต้องไปจ่ายค่าปรับนั้น อยู่เขต Auburn ทางตะวันตกของซิดนีย์
ต้องขึ้นรถไฟไปลงที่ สถานี Auburn
วันรุ่งขึ้น ตื่นแต่เช้า ให้แม่นั่งรอที่สถานี Central เพราะสถานี Auburn ที่จะไปนั้น ไกลเกินเขตที่ซื้อบัตร Travel Pass ไว้ ต้องจ่ายราคาเต็ม เพื่อเป็นการประหยัด เราเลยไปกับพ่อ
ระหว่างทาง บนรถไฟ เห็นภาพเด็กนักเรียนใส่เครื่องแบบนักเรียนรอขึ้นรถไฟ ไปเรียน อยู่กันเป็นกลุ่มๆ นึกอิจฉาในระบบขนส่งมวลชนที่มีประสิทธิภาพของที่นี่จังเลย
เมื่อถึง Auburn ต้องเดินเข้าไปในหมู่บ้านอีก ประมาณ 1 กิโล เขตนี้เป็นเขตที่คนเอเชียอยู่
บ้านของคนที่นี่ เป็นบ้านเตี้ย ๆ ร่มรื่น ทุก ๆ 200-300 เมตร มีสวนหย่อมเล็ก ๆ ให้พักผ่อนหย่อนใจ
เมื่อถึงสำนักงาน ก็จ่ายเงินไป ซึ่งแพงกว่าค่าทางด่วนปกติอีกแน่ะ
เจ้าหน้าที่บอกว่า เรื่อง E-Toll เนี่ย เป็นปัญหามาก เพราะคนไม่รู้ บางทีคนท้องถิ่นเอง ยังเข้าผิดเลน จ่ายค่าปรับกันเป็นเรื่องปกติเลย
อื้มมม บางที สิ่งที่ฝรั่งคิด สิ่งที่ฝรั่งทำ ก็มีปัญหา มีช่องโหว่ อยู่เหมือนกัน
ฝรั่งเอง บางคน เช่นคุณตำรวจนั้น ดูจะเหยียดชนชาติเหลือเกิน
สัจธรรมบังเกิด ในทุก ๆ สังคม มีทั้งดี และไม่ดี เมืองไทยเรา ก็ใช่ว่าจะไม่ดีไปซะทุกอย่าง
ภูมิใจ ในเมืองไทย และช่วยกันพัฒนาชาติดีกว่าครับ ^__^
ขอจบการเล่าเรื่อง ซิดนีย์-แคนเบอร์รา ปี 48 ไว้เพียงเท่านี้ ติชมกันได้ครับ
ขอบคุณที่ติดตามนะคร้าบ
สำหรับเรื่องต่อไป เป็นทริป สุขสันต์สงกรานต์ เล่าขานเมืองกระบี่ ปี 2551 ครับ
