แสดงความเห็นโดย peenpai บน พฤษภาคม 31, 2009
ได้เห็นข่าวเมืองไทยรณรงค์เรื่องบุหรี่อย่างจริงจังและเข้มแข็ง
ก็ดีใจมาก
เมื่อก่อนเราเคยคิดว่า ที่อังกฤษ ด้วยความที่เป็นประเทศ “พัฒนาแล้ว” คงจะมีคนสูบบุหรี่น้อย
ก็อัตราคนมีการศึกษาเค้าสูงนี่เนอะ
เมื่อได้มาเห็นแล้ว
โอ้ เมืองไทยแทบจะเรียกว่าเป็นเขตปลอดบุหรี่ได้เลย
เพราะคนที่นี่ สูบกันเยอะ แม้ว่าในสถิติ (เมื่อกี๊ไปเช็คมา) เค้าว่ากันว่าแค่ ๒๐ เปอร์เซ็นต์ของประชากร
อย่างเพื่อนในห้อง ก็เคยสูบกันมาแล้ว แทบจะทุกคน
(ยกเว้นคนไทย)
จึงน่าคิดว่า ทำไมเมืองไทยบุหรี่น้อยกว่า
เคยได้ยินว่า เมื่อซักสิบ – ยี่สิบปีก่อน เมืองไทยมีการรณรงค์งดสูบบุหรี่อย่างหนัก
จนทำให้ผู้ที่สูบบุหรี่ กลายเป็นที่รังเกียจของสังคม
และอาจเป็นด้วยเรืองของสังคมไทยที่ยังมีสถาบันครอบครัวที่อบอุ่น (กว่าของฝรั่ง)
จึงทำให้การรณรงค์ เพื่อลูก เพื่อคนใกล้ชิด มีน้ำหนัก และได้ผลมากขึ้น
ที่อังกฤษเอง กว่าจะออกกฏหมายห้ามสูบบุหรี่ในผับได้
มีคนโวยวายกันแทบแย่
วัฒนธรรมประชาธิปไตย เรียกร้องสิทธินั่นเอง
ความเห็นของเรา เราคิดว่า ผู้สูบบุหรี่ ถ้าอยากสูบ ควรจะสูบในที่ที่จัดไว้ให้ สำหรับผู้ที่สูบด้วยกัน
ไม่ต้องไปสูบที่อื่น ในที่สาธารณะเผื่อแผ่ไปหมด
และการเรียกร้องสิทธิเสรีภาพ ก็ควรจะอยู่ในขอบเขตที่ไม่รุกล้ำสิทธิเสรีภาพของคนอื่นด้วย
อันนี้เป็นความรู้สึกลึก ๆ (อาจจะเรียกได้ว่าอคติเล็กน้อย) กับคนที่สูบบุหรี่ว่า
ถ้ายังไม่รักตัวเอง (คือยังสูบบุหรี่อยู่ทั้ง ๆ ที่รู้ว่ามีโทษ) แล้วจะสามารถไปทำประโยชน์ให้กับผู้อื่นได้หรือ
อาจจะแรงไปบ้าง แต่ก็อยากให้โลกเราปลอดบุหรี่ครับ
เขียนแล้วใน สหราชอาณาจักร 2552 | Tagged: บุหรี่ | 3 Comments »
แสดงความเห็นโดย peenpai บน พฤษภาคม 12, 2009
“ผับ”
ได้ยินแล้วคงนึกถึง ร้านมืด ๆ มีที่ว่างอยู่ตรงกลาง มีโต๊ะ กินข้าวรอบ ๆ
ด้านหน้าร้านมีสาว ๆ ในหลาย ๆ ช่วงอายุ นุ่งสั้น แต่งตัวอวดกายกันเต็มที่
ร้านเหล่านี้บางทีก็มีข่าวปาร์ตี้ยาอี ยาบ้า อยู่เป็นช่วง ๆ
เราคิดว่า ความคิดเกี่ยวกับผับแบบนั้น อาจจะไม่ถูกต้องสักเท่าไหร่
เคยอ่านมาว่า “ผับ” นั้น มาจากคำว่า Public House
เริ่มในประเทศอังกฤษนี่เอง
ผับนี้จริง ๆ แล้ว เป็นสถานที่ที่มานั่งคุยกัน กินข้าว สังสรรค์ ทำกิจกรรมร่วมกัน
เพียงแค่มีเหล้าขายเท่านั้นเอง
ผับ จึงไม่น่ากลัวอย่างที่คิด ที่อังกฤษนี้ เด็ก ๆ ก็สามารถเข้าผับได้ ไม่แน่ใจว่าตั้งแต่อายุเท่าไหร่ น่าจะประมาณ ๑๕-๑๖ ปี
ซื้อเหล้ากินได้ ต้องอายุ ๑๘ ปีขึ้นไป
ส่วนผับแบบที่คนไทยเราเข้าใจกัน
ที่นี่จะเรียกว่า Club
และที่ที่มีเต้นมาก ๆ ก็เป็นดิสโก้เทค ไปเลย
เราชอบผับที่เป็น ผับจริง ๆ บรรยากาศภายในก็น่านั่งเล่น
จะไม่สั่งเหล้า ก็ไม่มีใครว่า มีอาหาร มีน้ำเปล่า มีน้ำผลไม้
เหมือนร้านอาหารทั่ว ๆ ไปนั่นเอง
ตอนอยู่โรงเรียนภาษาที่ Broadstairs
ไปผับครั้งแรก ๆ นึกว่าต้องสั่งเครื่องดื่มที่เป็นแอลกอฮอล์เท่านั้น
แต่พอไปหลายครั้งขึ้น ก็เข้าใจ
มีเพื่อนบางคนไม่กินเหล้า แต่ก็เข้าผับ เพื่อไปนั่งคุย สังสรรค์
ได้เหมือนกัน
ผับ ก็เป็นสถานที่ที่เกิดปัญหาเหมือนกัน
วัยรุ่นที่นี่ เริ่มดื่มเหล้าได้ตอนอายุ ๑๘ ปี
พวกเขาเหล่านี้ ก็จะไปซื้อเหล้าที่ผับ กินจนเมา
แล้วก็อ้วก… ตอนเช้าวันเสาร์ ถ้าเดินไปตามถนน จะเห็นร่องรอยขุมทรัพย์ เต็มไปหมด
การกินเหล้าชนิดที่ว่า กินไม่บันยะบันยัง กินเผื่อชาติหน้าเช่นนี้ ที่นี่เค้าเรียกกันว่า Binge Drinking
เมืองไทยเรา ไม่มีวัฒนธรรมการไปผับตอนกลางคืน
แต่จะมีเรื่องการกินเหล้าที่บ้าน
อ้วกของวัยรุ่นไทย เลยลงชักโครกหมด ไม่เลอะเทอะตามถนน
อาจเป็นเพราะว่า พวกผับที่บ้านเรา อยู่ตามย่านเฉพาะ
ที่อังกฤษ ผับ มีให้เห็นอยู่ทั่วไป ประมาณว่า เห็นบ่อยเหมือนเซเว่นเลย
วัฒนธรรมไหนดี ก็เอามาเป็นแบบอย่าง อันไหนไม่ดี ก็อย่าเอาตามเลยนะ
เหมือน Binge Drinking เนี่ย
เห็นแล้วน่าสมเพชมากกว่าดูเท่นะ…
มีรูปมาให้ดูกันด้วย
ผับ ที่อังกฤษ
ที่นั่งในผับ
ป้ายชื่อร้าน แต่ละที่ สวย ๆ มีเอกลักษณ์ และมีประวัติทั้งนั้น
ขอบคุณรูปจาก
http://farm1.static.flickr.com/221/474582033_a7df85f918.jpg?v=0
http://www.klyk.net/blog/jpg/05/051002.jpg
http://img01.beerintheevening.com/34/343eeb4efea02fe9055bf694f64cc6dc.jpg
ติตตามตอนต่อไปครับ…
๑๒ พฤษภาคม ๒๕๕๒
เขียนแล้วใน สหราชอาณาจักร 2552 | Tagged: ผับ | 7 Comments »
แสดงความเห็นโดย peenpai บน พฤษภาคม 9, 2009
เมื่อวานนี้ (ตามเวลามาตรฐานประเทศไทย) เป็นวันวิสาขบูชา
ความสำคัญของวันนี้ คือเป็นวันที่พระพุทธเจ้า ประสูติ ตรัสรู้ และปรินิพพาน
เป็นวันสำคัญทางศาสนาที่ยิ่งใหญ่อีกวันหนึ่งของพุทธศาสนิกชน
เมื่อนึกถึงวันวิสาขบูชา เราก็นึกต่อไปถึง ว่าวันวิสาขบูชานี้ ตรงกับวันขึ้น ๑๕ ค่ำ เดือน ๖ ของทุกปี
เมื่อนึกแล้ว ก็คิดต่อไปถึงการใช้เลขไทย
เราว่า ประเทศไทยเรามีเลขเป็นของตัวเอง และยังมีการใช้พุทธศักราช เป็นหลักอีก มีเอกลักษณ์ น่าอนุรักษ์และรณรงค์ให้ใช้กันเยอะ ๆ
เราว่าน่าจะดีไม่น้อย
จึงตั้งใจว่า จะพยายามใช้เลขไทยในบล็อก ให้เยอะขึ้นกว่าเดิม
เลขอารบิก ก็จะใช้บ้างตามความเหมาะสม ความสะดวก และความนิยมครับ
แล้วก็อยากจะรณรงค์ให้ลองหันมาใช้เลขไทย และพุทธศักราชในการทำนู่นทำนี่ ไม่ว่าจะเป็นการจดบันทึก หรือแม้แต่เล่นเอ็ม
ลองพิมพ์ “๕๕๕๕๕๕๕” ดูสิครับ ^ ^
หากอยากจะแสดงความคิดเห็นในบล็อกนี้ ลองใช้เลขไทยดูบ้างไหมครับ…
๙ พฤษภาคม ๒๕๕๒
วันแรม ๑ ค่ำ เดือน ๖ (ตามเวลาประเทศไทย)
ติดตามตอนต่อไป…
เขียนแล้วใน สหราชอาณาจักร 2552 | Tagged: พุทธศักราช, วันวิสาขบูชา, เลขไทย | 3 Comments »
แสดงความเห็นโดย peenpai บน พฤษภาคม 3, 2009
ไม่ได้อัพบล็อกมาพักหนึ่ง (ต้องเอาวลีนี้ขึ้นต้นทุกครั้งเลยรึเปล่าเนี่ย)
เมื่ออาทิตย์ที่แล้วข่าวคราวเรื่องไข้หวัดหมู ที่เริ่มต้นการระบาดจากเม็กซิโก
ไปหลาย ๆ ประเทศ แทบทุกทวีป
ได้เห็นข่าวจากเมืองไทย ก็เห็นว่าทุก ๆ ฝ่ายกำลังร่วมมือกันดูแลสถานการณ์
ไม่ให้ไข้หวัดหมูระบาดในเมืองไทยได้
องค์การเภสัชกรรมของไทยสามารถผลิตยาได้เอง และแพทย์ยังสามารถตรวจทราบผลได้ภายใน 4 ชั่วโมง
ขอชื่นชมจริง ๆ ครับ
ในประเทศอังกฤษ ตอนแรก ๆ ทุกฝ่ายก็เป็นกังวลกันมาก (ตอนนี้ก็ยังกังวลกันอยู่)
แต่การสาธารณสุขที่นี่ก็ให้ความมั่นใจว่า จะมีการกักกันโรคอย่างดี และที่ผ่านมา ก็ทำได้ดีทีเดียวครับ
ในขณะนี้ ผู้ป่วยก็มี 15 ราย และยังต้องสงสัยอีกหลายร้อย
หวังว่าการระบาดคงจะทุเลาลง ไวรัสไม่กลายพันธุ์ และวัคซีนสามารถผลิตได้ทันเพียงพอกับประชากร
เมื่อเกิดการระบาดขึ้นแบบนี้ เราทุกคนต้องช่วยกัน รักษาสุขภาพของตัวเอง เพื่อสุขภาพของส่วนรวมนะครับ
พูดถึงเรื่องนี้ ก็นึกขึ้นได้ถึงหลักพระพุทธศาสนาที่ว่า การนั่งสมาธิ เป็นการทำบุญที่ยิ่งใหญ่ที่สุด
เราเคยถามเพื่อนที่เชี่ยวชาญ ว่าทำไมถึงเป็นเช่นนั้น
เพื่อนบอกว่า เพราะการนั่งสมาธิทำให้เรามีสติ มีปัญญา
เมื่อเรามีสติ เราก็จะไม่คิดทำชั่ว ทำแต่ความดี
ปัญหา ต่างๆ ก็จะไม่เกิด
ซึ่งเราคิดว่า มีเหตุผลมาก
เราสามารถเริ่มหยุดปัญหาต่าง ๆ ได้ และถ้าหลาย ๆ คนร่วมกัน สังคมคงน่าอยู่ไม่น้อย ^ ^
เขียนแล้วใน สหราชอาณาจักร 2552 | Tagged: การนั่งสมาธิ, อังกฤษ, ไข้หวัดหมู | 7 Comments »
