ไม่ได้อัพบล๊อกมาหลายอาทิตย์ ทั้งนี้ ส่วนหนึ่งเป็นเพราะว่า
โรงเรียนไปซื้อเซิร์ฟเวอร์มาใหม่ ทำให้บล๊อกเว็บต่าง ๆ ไปเยอะ
บล๊อกเว็บที่เราเปิดประจำ
ไปเกือบหมด แม้แต่ “บล็อก” เราเอง ก็โดน “บล็อก” ไปด้วย!
วันนี้จะโพสรูปหิมะที่ตกที่เคมบริดจ์ เมื่อหลายวันก่อน…
หิมะเริ่มตกตอนกลางคืน…
มองจากหน้าต่างหอพักครับ
แบงค์ที่อยู่หัวมุมถนน พร้อมบรรยากาศหิมะสวยงาม…
ถนนหนทางปกคลุมด้วยหิมะ…
เห็นหิมะแล้วก็ตลกดี ไม่รู้หิมะที่ประเทศอื่นเป็นอย่างไรบ้าง แต่หิมะที่อังกฤษนี้ ตกผสมกับฝน
เห็นขาวๆ แบบนี้ ผ่านไปสักสามสี่ชั่วโมง ก็มีฝนตกลงมา (เพราะที่อังกฤษฝนตกทั้งปี)
ทำให้พื้นฟุตบาท มีลักษณะเป็น น้ำแข็งสเลอร์ปี้ (เพื่อนให้นิยาม “สเลอร์ปี้” มา) แหยะ ๆ คล้าย ๆ โคลน ในรูปน้ำแข็ง
เดินแล้วรู้สึกแหยง ๆ นิดหน่อย
หิมะตกที่นี่ ทำให้รู้ว่า หิมะตกที ก็สร้างความเดือดร้อนไปทั่วได้เหมือนกัน
เนื่องจากอังกฤษไม่มีหิมะตกหนักแบบนี้มาเกือบยี่สิบปี
ทำให้หิมะตกหนักคราวนี้ เกิดปัญหาหนักคือ “เกลือหมด” เกลือใช้โรยถนน
ทำให้จุดเยือกแข็งของน้ำต่ำลง ทำให้น้ำแข็งช้าลง ถนนก็สามารถใช้งานได้
เกลือที่ว่านี้ ตามความเข้าใจของเรา ใช้ผสมกับกรวดเล็ก ๆ กลายเป็นสิ่งที่เรียกว่า ‘grit’
ปัญหาใหญ่นี้ ทำให้ประเทศอังกฤษ ต้อง แบ่ง grit กันใช้ คือต้องเอามาให้จุดสำคัญ ๆ
เช่นในเมืองใช้ก่อน ถนนที่ห่างไกลออกไป ไม่มีใช้ คนออกมาทำงานไม่ได้
ร้านรวงปิด โรงเรียนปิด ไม่ก็มาทำงานสาย
เวลาผ่านไป พอหิมะเริ่มละลาย แต่ยังไม่หมดดี ก็จะเกิดน้ำแข็ง เกาะตามฟุตบาท เดินลำบาก เพราะลื่น
และอันตรายมาก (เป็นขั้นแปลงร่างมาจากสเลอร์ปี้) เหมือนเดินบนลานสเกต ซึ่งถ้าตรงไหนที่แดดส่องไม่ถึง
มันก็จะเป็นแบบนั้นอยู่หลายวัน เวลาเดินก็ต้องใช้ความระมัดระวังและใช้เวลามากกว่าเดิม
เลยเอามาบอกกล่าวกัน ว่า หิมะ บางทีก็ไม่ได้ดีเสมอไป
เหมือนกับคนเรา และสิ่งของทุกอย่าง มีดี ก็มีไม่ดี ดีสำหรับบางคน อาจจะไม่ดีสำหรับบางคน
ดีสำหรับบางโอกาส วันหน้าอาจจะเกิดโทษก็ได้
มีความเห็นยังไง มาเล่าสู่กันฟังได้เลยนะครับ
to be continued…
