หลังจากพักกันเต็มอิ่ม อีกหนึ่งคืนที่ สนร.แล้ว…
วันที่ 13 กรกฎาคม 2551 เป็นวันที่ เหล่านักเรียนทุนไทย สิบสี่ชีวิต
ต้องแยกย้ายไปเรียนภาษา ตามเมืองต่างๆ
สำหรับเรา เราไปเรียนที่ Broadstairs เป็นเมืองเล็ก ๆ อยู่ในมณฑล Kent
โรงเรียนชื่อว่า Hilderstone College มี ปอนด์ และบอล ไปกับเราด้วย
สรุปคือมีคนไปเมืองนี้สามคน
มีคนไปเมืองอื่นแต่มาทางเดียวกันอีกสองคน รวมแล้ว รถคันที่จะไปส่งพวกเรา ก็มีนักเรียน ห้าคน
ลุงทอง แห่ง สนร. เป็นผู้ไปส่งเราในวันนี้…
รถสามคัน ไปสามทิศทาง
คันแรก รถไปออกซ์ฟอร์ด มาถึง…
เป็นภาพที่นึกถึงเมื่อไหร่แล้วรู้สึกแปลก ๆ
รู้สึกถึงความตื่นเต้น ระคนความหดหู่ อย่างบอกไม่ถูก
กลุ่มออกซ์ฟอร์ด (โรงเรียนภาษา) พร้อมด้วยเพื่อน ๆ ที่มายืนส่ง ด้านหน้า สนร.
รถคันแรก ล้อหมุนออกจาก สนร.ไปแล้ว…
สองคันที่เหลือ มาพร้อมกันเลย
คือคันที่จะไป Harven และ Kent
Harven เป็นเมืองที่อยู่ใกล้ ๆ ลอนดอน ไม่เกินสี่สิบห้านาทีก็ถึง
ส่วนของเรา ใช้เวลาประมาณสองชั่วโมง
ระหว่างทางไป Kent
มีที่น่าสังเกตอยู่อย่างหนึ่ง คือ มีกระบอกไม้ไผ่ ปักอยู่ริมทางเต็มไปหมด
ลุงทองบอกว่า เป็นการปลูกต้นไม้ริมทางหลวง เพราะที่อังกฤษลมแรง ต้นกล้า เลยอยู่ในกระบอกไม้ไผ่
อืมม เวลามาต่างบ้านต่างเมือง มีสิ่งใหม่ ๆ ให้เรียนรู้เสมอ…
เมื่อไปถึงเมือง Broadstairs ที่นี่เป็นเมืองเล็ก ๆ ริมชายทะเล
ลุงทองวนให้ดูโรงเรียน และ วนส่งตามบ้าน เริ่มจากบ้านปอนด์ก่อน
ความรู้สึกตอนเพื่อน ๆ ค่อย ๆ ทยอยลงจากรถ ทีละคน มันตื้น ๆ อัดอั้นอยู่ในอก
ต่อจากนี้ ทุกคนต้องอยู่ด้วยตัวเองกันแล้ว โฮสจะเป็นยังไง เพื่อนใหม่ สิ่งแวดล้อมใหม่หมด
ต้อง “สู้” ด้วยตัวเองกันแล้ว…
ส่งปอนด์เข้าบ้าน
ถัดมา เป็นบ้านของบอล
บอลเข้าบ้าน
ส่วนบ้านเรา จะเป็นยังไง ขออุบไว้ก่อนนะ
ไว้ บทหน้าละกันคับ…
To be continued…
