อ่า หลังจากไม่ได้อัพมานานแสนนาน เปนเดือนเลยทีเดียว
วันนี้ก็ หวังว่าอีกหน่อยจะมาอัพเปนประจำ ทุกวันเว้นวัน
เมื่อวันที่ 1 – 3 มิถุนา ไปเข้าค่าย Pre-Departure ของนักเรียนทุนรัฐบาลมา
วันแรก จะเป็นการฟังบรรยาย ที่ กพ. นนทบุรี ส่วนอีกสองวันที่เหลือ ไปที่ Royal Hill Golf and Spa Resort
จังหวัดนครนายก นอนคืนนึง
วันแรก (วันที่ 1) ก็ไม่มีอะไรน่าตื่นเต้น
เปนการทำความรู้จัก ของพวกเรา แล้วก็นั่งฟังบรรยาย ไปเรื่อย ๆ
อ้อ จริง ๆ ก็มีจุดที่ตื่นเต้นอยู่เล็กน้อย คือตอนที่พี่แขกเดินเข้ามา บอกเรื่องการจัดห้องนอน
“เป็นแบบแรนดอม…” แล้วจะมีการติดประกาศ ไว้ สี่จุด ให้รู้ว่า ใครนั่งรถคันไหน แล้วนอนคู่กะใคร
ตื่นเต้นน่าดูทีเดียว
เราได้อยู่รถคันที่ 6 ได้นอนกะคนที่ชื่อ ณัฐวุฒิ (ใครหว่า…เหอเหอ) พลัมแนะนำให้ใช้โทรศัพท์โทรเอา (พลัม ทุน พสวท. ไปอังกฤษเหมือนกัน)
ก็ใช้วิธี โทรศัพท์ (มีเบอร์โทรศัพท์อยู่ที่กระดาษ) แล้วหาดู
ณัฐวุฒิ เปน Roommate เรา หน้าตาขาว ๆ ชื่อเล่นชื่อ “ปิง” เอาล่ะ เรายังมีเวลาทำความรู้จักกันอีกเยอะ ในวันแรกนี้
ทักทายเสร็จ ก็แยกย้ายกันไป
เช้าวันที่ 2
มาถึง ที่ กพ. นนทบุรี ตั้งแต่ย่ำรุ่ง 6 โมงเช้า
มาเจอวีรกรรมเด็ดของผู้หญิงทุนกระทรวงต่างประเทศหลาย ๆ คน (ทุนกระทรวงเดียวกะเรา)
ไปแค่คืนเดียว ลากกระเป๋ายังกะไปต่างประเทศสามวันสองคืน…
… ไม่รู้จักครับ ไม่รู้จัก….
นั่งคุย เฮฮา ปาจิงโกะ อีกพักหนึ่ง ก็ไปขึ้นรถ
รถยังไม่ทันออก พลัมก็เริ่มจั่วไพ่กันซะละ เมื่อก่อน ต้องยอมรับว่าเราเล่นไม่ค่อยเป็นกะเค้าหรอกนะ
สลาฟก็พอรู้แค่กติกา
พลัมก็จัดแจงอธิบาย ด้วยสำเนียงการพูดที่มีเอกลักษณ์ น่ารักน่าฟัง มีเรื่องให้เราล้ออีกหลายวัน…
การเล่นไพ่บริดจ์เอย ดัมมี่เอย เก้าเก้า เอย
โอ้โห อย่างเซียน (พลัมอะนะ)
เล่นกันซักพัก ปิง ก็เดินมาจากข้างหลัง มาเล่นด้วย
ว่าพลัมเซียนแล้วนา ปิงก็พอ ๆ กันเลย เล่นเก่งจิง ๆ
ระหว่างนั่งรถ มีทีมสันทนาการ มาเล่นเกมอยู่พักหนึ่ง เป็นเกมต่อสุภาษิต
แต่เอ …. รายละเอียด ไม่ควรนำมาเผยแพร่ต่อสาธารณะ ล่ะมั้ง หุหุ
พอหมดกิจกรรม ก็เล่นไพ่กันต่อ จนถึงนครนายก
เอากระเป๋าลง กินข้าวกลางวัน ฟังบรรยาย เรื่องเงิน ๆ ทอง ๆ
เรื่องนี้รู้สึกจะเป็นเรื่องที่น่าสนใจมาก ๆ $__$
ตอนบ่ายก็มีการบรรยาย ต่อด้วยสันทนาการ
มีการแบ่งกลุ่ม แล้วเตรียมการแสดงสำหรับตอนกลางคืนด้วย
แบ่งกลุ่มก็คละ ๆ กัน กระจาย ๆ
เราได้อยู่กลุ่ม 5 ได้การแสดงเรื่อง ละครหลังข่าว
ที่ประชุมลงมติ ให้เอาเรื่องสวรรค์เบี่ยง…
พลอตของเรื่องก็ประมาณว่า มีละครอยู่ แล้วตัดเข้าข่าว… เป็นม๊อบ…
ทำนองนั้น
ส่วนเราก็เล่นเปนหัวหน้าม๊อบ… เอิ่ม… จะโดนเซนเซอร์รึเปล่าหนอ บล๊อกนี้
กิจกรรมการแสดงก็สนุกดี เห็นได้ชัดว่า นักเรียนทุนเราไม่ได้เรียนอย่างเดียว ยังบ้าได้อีก
ในวันนี้ มีอุบัติเหตุเกิดขึ้นกับเพื่อนนักเรียนทุนไปอังกฤษของเราคนหนึ่งด้วย…
เป็นการวิ่งชนกระจก แล้วเลือดออก นำส่งโรงพยาบาลแล้ว
ต้องใช้เวลาพักฟื้นด้วยเหมือนกัน หายไวไวเน่อ..
จบกิจกรรม ไปเล่นนับเลขกันบนห้อง ที่ในโรงแรม
จนตีหนึ่ง เรากับปิง ก็กลับ เพราะบ้านพักที่เราอยู่กัน มันไกลความเจริญมาก
ไกลจากตัวโรงแรม กิโลครึ่ง แต่ดีที่โรงแรมมีรถไปส่ง
กลับถึงบ้านพัก ก็อาบน้ำ…นอน
นับว่าทำบุญมาดีนะ รูมเมทเฮฮา ติงต๊อง บ้า… เล่นนับเลขเก่งอีกต่างหาก (ปิง…จะมาเห็นป่าววะ 555+)
อีกวันนึง ก็ไม่ค่อยมีอะไรมาก คุยๆ กัน
แล้วก็นั่งรถกลับบ้าน
ในความไม่มีอะไร มักจะมีอะไรเยอะแยะ ซ่อนอยู่เสมอ…
สิ่งที่ได้รับจากค่ายนี้ มีเยอะกว่าการได้เพื่อน มีเยอะกว่าการได้ฟังบรรยาย รับความรู้เรื่องโน้นเรื่องนี้
สิ่งที่ได้เห็น คือ มิตรภาพของเพื่อนที่หยิบยื่นให้กันได้เสมอ เมื่อเพื่อนลำบาก… เมื่อเพื่อนเจ็บ…
สิ่งที่ได้ยิน คือ การถามไถ่จากเพื่อนนักเรียนทุนด้วยกัน แม้ไม่รู้จัก…แต่ก็มีความห่วงใยต่อกัน…
สิ่งที่สัมผัสมาทั้งหมด คือสิ่งที่นับวัน กำลังจะจางหายไปบนโลกใบนี้
แต่คงไม่หายไปจากพวกเราแน่นอน…
ปล. กลับจากค่าย… มีพี่คนนึงจะไปเรียน ป.เอกที่อังกฤษ ชื่อพี่เม้ง คุยสนุกดีคับ 55
