file 04 ราตรีประดับเพลง
แสดงความเห็นโดย peenpai บน เมษายน 11, 2008
พ่อได้จองตั๋วคอนเสิร์ตในโอเปร่าเฮาส์ไว้ทางอินเตอร์เน็ต เพื่อให้ได้สัมผัสบรรยากาศการดูคอนเสิร์ตจริง ๆ ว่าเป็นยังไง
เราคิดว่า การดูคอนเสิร์ต แบบฝรั่งนั้น คงต้องแต่งตัวตามหลักสากลนิยม ให้ดูสุภาพกว่าเสื้อยืด กางเกงยีนส์
และแล้ว เราก็มาถึง The Opera House
ที่ด้านหน้า มีร้านขายไอติมอยู่ร้านนึง
เรายืนมองกันอยู่นาน
ด้วยราคาที่แสนแพง 1 สกู๊ป ประมาณ ร้อยกว่าบาท
ในที่สุด เราตัดสินใจว่า
จะซื้อมาชิม เอาลิ้นแตะ ๆ กัน แค่ สกู๊ปเดียว
เมื่อของกึ่งเหลวกึ่งแข็ง เย็น ๆ รสรัมเรซิ่น แตะปลายลิ้น
โอ้ แม่งโคตรอร่อยยยย…
จนถึงวันนี้ยังไม่เคยกินไอติมที่ไหนอร่อยเท่าที่นั่นมาก่อน
อีกเหตุผลหนึ่งที่ทำให้ไอติมอร่อยขึ้น ก็คือ
บรรยากาศ ที่ช้อนไอติมสามอัน รุมตักไอติมก้อนน้อย นี่แหละ ที่เรียกว่า
“ปริมาณน้อย แต่คุณค่ามหาศาล”
ถ้ามาซิดนีย์ อย่าลืมมาชิมนะครับ จำชื่อร้านไม่ได้ รู้แต่ว่าอยู่ใกล้ ๆ โอเปร่าเฮาส์ ข้าง ๆ ท่าเรือเฟอร์รี่
เสียเวลากินไอติมกันมามากแล้ว
เอาล่ะ เข้าไปในโอเปร่า เฮาส์ กันดีกว่า
….
ทว่า… การแสดงที่เราจองไปนั้น เป็นการแสดงของเด็กนักเรียนมัธยม ซึ่งจะบรรเลงเพลงคลาสสิค ที่เราไม่เคยได้ยินมาก่อน
ชุดที่ใส่ ๆ กันมา ก็เสื้อยืด กางเกงยีนส์ ส่วนมาก เป็นเพื่อนนักเรียน และพ่อแม่ที่มาเชียร์ลูกเล่น…
เราสามคน หัวก็ดำ หน้าตาตี่ ๆ กลายเป็นตัวแปลกประหลาดไปในทันที….
เก้าอี้ที่เคยฝันไว้ว่า คงจะหรูแบบที่ไม่เคยเห็นมาก่อน
ปรากฏว่า…
เก้าอี้โรงหนังบ้านเรา ราคา 120 บาท ยังดีกว่าตั้งเยอะ…
เอาล่ะ ไม่เป็นไร เรามาฟังเพลงนี่หว่า… ถึงจะไม่รู้จัก แต่เค้าก็น่าจะบรรเลงอะไรเพราะ ๆ บ้างแหละน่า…
เพลงแรก บรรเลง…
(อะไรของมันวะ…)
เพลงที่สอง
(เดินมาทั้งวัน ง่วงจะตายแล้ว)
เพลงที่สาม
(แม่เริ่มหลับ)
ที่เหลือ ไม่ได้นับแล้วว่ากี่เพลง เรานั่งดูจนจบ
สิ่งที่ได้เรียนรู้ในวันนี้ ก็คือ เพดานที่โอเปร่าเฮาส์ สวยมากจริง ๆ ในเรื่องของเสียง ก็ทำได้ดี
แต่เสียดาย ที่เราฟังเพลงไม่รู้เรื่อง…
ราตรีประดับเพลงจึงจบลง พร้อมหูฉงนของครอบครัวชาวไทยสามคน…
รูปนี้ เป็นห้อง Concert Hall ที่เราไปนั่งดูกัน ดูหรูเนอะ เก้าอี้อย่างแข็งง่ะ ^_^
ปล. รูปนี้ไม่ได้ถ่ายเองนะ เอามาจากอินเตอร์เน็ต http://www.ee.usyd.edu.au/carlab/SOH/pic/concertHall.jpg จ้า
yawaiam กล่าว
Concert Hall หรูจริง ๆ
ขนาดฟังไม่รู้เรื่องยังนั่ง(หลับ)ฟังจนจบ
ก็แสดงว่าคงฟังเพราะบ้างแน่ ๆ เลย
manoogalum กล่าว
เห็นรูปแล้วหรูจริงๆครับ…แต่แหมอยากชิมไอติมจัง…ชอบกินเหมือนกัน…ยิ่งร้อนๆอย่างนี้คงจะอร่อยเหาะแน่ๆ
สวัสดีปีใหม่ครับ…สุขสันต์วันสงกรานต์ครับ.
พลอย กล่าว
อิจฉาจังเลย อยากไปมั่ง
happyloneliness กล่าว
ชอบบรรยากาศและความรู้สึกของการล้อมวงแย่งกันกิน
ยังจำความรู้สึกตอนเด็กๆ ได้ดีเลยค่ะ
แตงโมผ่าครึ่ง ช้อนคนละอัน มือใครยาวจ้วงได้จ้วงเอา
สุดท้ายลูกพี่ลูกน้องคว้าทัพพีมา
คนเดียวเล่นเอาแทบหมดลูก
เพดานสวยจริงด้วยแฮะ
jitpan กล่าว
นึกว่าเก้าอี้จะหนาๆนุ่มๆซะอีก อยากฟังเสียงจัง
ยินดีที่รู้จักครับ
aaaair กล่าว
อู้วว ในชีวิตเคยเอาจมูกไปสูด เอาโสตไปสัมผัส มาหนนึงเหมือนกันค่า แต่ในเมืองไทยนี่แล
พอดีเจ้านายผู้ใจดีไปกับครอบครัวแล้วเมตตาลูกน้องตาดำๆ ให้พ่วงไปด้วยสองหน่วย (ขอบคุณคร้าบ) จำได้เลยว่าเครียดมาก จาแต่งตัวยังไงหว่า เพื่อนมันเป่าหูซ้ายขวา “หรูนะเฟร้ย ๆๆ” แต่พอไปถึง ก้อมีใส่สูทกันบ้าง แต่กางเกงยีนส์เสื้อยืดก้อพอเห็นนะคะ (ลูกชายบอสก้อลำลองสบายๆ) เหมือนคงแนวสุภาพมากกว่า
เก้าอี้นี่ สงสัยจนบัดนี้เหมือนกันค่า ว่าทำไมเค้าไม่ออกแบบให้มันนั่งสบายๆ เพื่อนมันเดาเอาว่า ถ้านั่งสบายมากไป อาจหลับ นี่อยากหลับก้อหลับไม่ค่อยสบายใช่มั้ยล่า บรรลุจุดประสงค์ เก้าอี้ non sleep ที่ไปตอนนั้นเป็นเดี่ยวฟรุตอ่ะค่ะ แต่ประทับใจมั่กๆเช่นกัน คราวหน้าเพื่อนบอกว่า ถ้าไปอีก ที่ต้องเตรียมคือ บันได เพราะชุดหรูๆ อ่ะ ไม่ต้องเตรียมอะไรมากหร้อกกก – -’
ปล. อ่านแล้วอยากถือช้อนไปร่วมจ้วงไอติมด้วยคนค่า
ปล2. อ้อ ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ โทษทีค่า พอดีเป็นคนชอบเม้าท์ เอ้ย เม้นท์ (ยาวเชียว) เหอๆ ><